X
تبلیغات
جن علوم غریبه دعا - زار ( بخش جن زدگي )
اولین وبگاه تخصصی جن , علوم غريبه , متافیزیک , ادعیه , سنگ ها

از گذشته های دور خلیج فارس منطقه تجاری بین آفریقا و آسیا بوده است. تاریخ تجارت برده ها در این ناحیه به اوایل قرون وسطی بر می گردد، زمانی که تجار مسلمان برده ها را از زنگبار یا ایتیوپی به خليج فارس می آوردند. بعدها این عده که به عنوان ملوان بر روی کشتی های بادبانی و مسافرتی بین موزامبیک و زنگبار و کویت کار می کردند ساکنان کناره های خلیج فارس شدند و به سرعت با سایر مردم این ناحیه مختلط شدند.

این اختلاط شامل ساکنان قشم، لارک، لنگه، میناب و بندرعباس و چندین اجتماع کوچک دیگر شد.

سیاهان در این جامعه را می توان از اندام تنومندشان، لبهای پرگوشتشان، چشمهای سیاهشان و موهای فر دار سیاهشان تشخیص داد.

لازم به یادآوری است که درباره سیاهان جنوب ایران نظریه دیگری هم وجود دارد و آن این است که این سیاهان ساکنان اولیه این مناطق بوده اند و در زمان ورود آریایی ها به قلمروشان توسط آریایی ها به اسارت گرفته شده اند.

ادامه متن >>>



بر اساس منابع و متون قدیمی و از لحاظ فرهنگی نظریه دوم طرفدار چندانی ندارد. با بررسی آیین ها و اعتقادات سیاهان جنوب ایران و شیوه زندگی آنها می توان به شباهت های بین این مردم با مردم بانتو-تونگا در آفریقا پی برد. این پژوهش بیشتر بر نظریه اول تکیه دارد.

اهل هوا

گروهی از سیاهان جنوب ایران را اهل هوا می نامند که در مناطقی جنوب بندرعباس ، قشم ،میناب، بندر لنگه، بوشهر و جزیره هرمز زندگی می کنند. در مورد این مردم عجیب اینکه آنها باد را پرستش می کنند. اما آنها هیچ نوع آگاهی در مورد منشا بادها و دلیل اهمیت آن در زندگی شان ندارند. بسیاری از آنها اعتقاد به باد را به سنت های دیرین نسبت می دهند.

تنها بعضی از بزرگان اهل هوا بر این اعتقادند که خاستگاه بادها از سرزمینی بسیار دور است. این باد به خلیج فارس می رسد و شخصی را انتخاب می کند و او را بیمار می کند.

مراحل بی مار شدن فرد توسط باد

این بادها فقیران را بیمار می کنند. فرد ژست خاصی می گیرد و چیزهای نا مفهومی را به زبان جاری می کند. به بیماری که باد وارد بدنش شده جن زده یا زار می گویند.

چه کسانی دچار این بیماری می شوند؟ ولگردان کنار دریا، ماهیگیران، ناخداها و به طور کلی افرادی که توانایی انجام کاری را ندارند بیشتر در معرض این بیماری هستند.

مراحل درمان فرد جن زده

فردی که بیمار می شود او را نزد پزشك می برند. اگر پزشک از تشخیص و درمان بیماری عاجز ماند، او را به نزد ملای محل می برند. ملا ظاهرا از راه عبادت استعداد و توانایی های خاصی برای علاج بیماری به دست آورده است. اگر او نیز نتوانست کاری انجام دهد او را به نزد بابا یا ماما زار می برند.

بابا و ماما زار چه کسانی هستند؟

بابای زار به مردی گفته می شود که توانایی تشخیص نوع جن را دارد. او همچنین می تواند جن را از بدن شخص بیمار خارج کند، مانند بابا ایاد که در بندر لنگه اقامت دارد.

مامای زار به زنی گفته می شود که بیماری زن یا دختر را درمان می کند، مانند ماما حنیفه در جزیره قشم. هر کدام از این ها نوع بادی که در بدن شخص است را می توانند تشخیص دهند و هر یک از این متخصصان فقط توانایی خروج یک نوع باد از بدن بیمار را دارند. مثلا بابا ایاد بادی به نام نوبان را ضعیف می کند و جن را از بدن بیمار خارج کند و ماما حنیفه که خون بیشتری نوشیده است دو باد نوبان و زار را می تواند تشخیص دهد و از بدن بیمار خارج کند.

انواع بادهایی که سیاهان جنوب ایران به آن معتقدند:

باد مشایخ ، باد زار ، باد نوبان ، باد جن ، باد لیوا

مراحل خروج جن از بدن بیمار

بستگی به قدرت نوع باد مراسم زار ممکن است بین سه روز تا دو هفته به طول می انجامد.در طول مراسم،فرد بیمار از نگاه کردن به سگ،مرغ و از انجام اعمال جنسی منع میشود.بسته به جنسیت بیمار اگر مرد باشد از بابای زار و اگر زن باشد از مامای زار استفاده میشود.

بابای زار غذای بیمار را به چادری که به منظور انجام مراسم در کنار دریا در نظر گر فته شده است می برد. در طول شب پمادی که حاوی 21 نوع گیاه دارویی و ادویه هایی که از هندوستان می آورند به بدن فرد بیمار مالیده می شود

در روز آخر جدا سازی جن از بدن بیمار، ابتدا بابای زار از آماده بودن بیمار برای جدا کردن جن مطمئن می شود.در این روز بابای زار گیاه دارویی را با هفت برگ از گیاه بدون خار و خاک هفت مسیر مخلوط می کند و به بدن بیمار میمالد.

وقتی کار مالیدن به پایان رسید بابای زار از زن یا دختری که چوب خیزران بدست دارد می خواهد تا همه اهل هوا مخصوصا دختران اهل هوا را برای شرکت در مراسم جن گیری خبر دار سازد.اهل هوا به افرادی تلقی می شود که قبلا جن از بدن آنها طی مراسم زار خارج شده است.

قبل از آوردن بیمار به مراسم ،بابای زار قدرت باد را کم می کند به این منظور او از بیمار می خواهد تا به شکم بخوابد سپس انگشتان بزرگ پای بیمار را با طنابی که از موی بز ساخته شده است به هم می بندد و یک نوع روغن ماهی مخصوص زیر سوراخ های بینی بیمار می مالد بابای زار اشعاری می خواند و چوب خیزرانش را تکان می دهد وجن را تهدید می کند که از بدن بیمار خارج شود.در این زمان صدایی شنیده می شود که صدای جیغ و زوزه جن است که آماده خروج از بدن بیمار است .اگر دختر خیزران بدست کارش را خوب انجام داده باشد چادر مراسم پر از اهل هوا می شود.دختران اهل چند ویژگی دارند:لباس رنگارنگ می پوشند، با رقصیدن، به مراسم زار رونق می بخشند موزون راه می روند افراد را به شرکت در مراسم تشویق می کنند در مراسم زار سه نوع طبل به کار می رود:دهل گپ(طبل بزرگ)،کسر وطبل کوچک.طبل ها را پشت سر هم قرار میدهند و گلدانی که گیاهی بنام کندروک در آن می سوزانند درست روبروی ردیف طبل ها قرار می دهند.

انواع میوه های تازه، گل ها، سبزی ها،تلنبار بر روی سفره قرار می دهند قربانی که یک بز است در محل مراسم قربانی می کنند و خون ان را در تشتی می ریزند.

بابای زار شروع به نواختن طبل می کند،در خیمه چرخی می زند و شروع به آواز خواندن می کند اگر نوع باد که بعدا توضیح آن می آید کافر باشد سروده ها به زبان سواحلی خوانده می شود واگر باد مسلمان باشد اشعار به عربی خوانده می شود وشنونده ها شروع به تکرار اشعار می کنند.

همان طور که ضربه های طبل بلند می شود بیمار که در مقابل بابای زار نشسته، بیشتر و بیشتر نا آرام می شود،تا اینکه در آخر دچار تشنج می شود تشنج از یک تکان کوچک در سر سر بیمار شروع می شود تا اینکه به لرزش شدید در سر تا سر بدن بیمار می رسد.وقتی تکان ها به اوج خود می رسدبیمار به تشت پر از خون نزدیک می شود وآن را می نوشد ناگهان بی هوش می شود بابای زار بر این اعتقاد است که نوشیدن خون قدرت باد را ضعیف می کند هر بابا یا مامای زار دست کم یک بار خون نوشیده است.هر نوع باد به ریتم خاصی از طبل واکنش نشان می دهد بابای زار باید ریتم مخصوص همان باد را بنوازد.

با هر ضربه ای جن در بدن بیمار حرکت می کند اکنون وقت آن رسیده است که بابای زار با جن صحبت کند بابای زار خواسته های جن را می شنود وبه او می گوید که خواسته هایت را اجابت می کنم و در این حالت جن از بدن خارج می شود.د بعضی از موارد پس از گذشت چند روز ممکن است جن بدن بیمار را ترک نکند این قبیل بیماران از نظر اهل هوا لا علاج محسوب می شوند این بیماران باید مرگ را انتخاب کرده،به بیابان برده می شوند ودر انجا رهایشان می کنند.

خواسته های جن متفاوت است:از هدیه کوچک مانند چوب خیزران گرفته تا پیراهن حریر وحلقه طلا.به نمایندگی از بیمار بابای زار به جن وعده برآورده شدن خواسته هایش را می دهد .اگربیمار نتواند خواسته های جن را برآورده سازد دو باره در جسم او وارد می شود.

برای سهولت در خروج جن از بدن بيمار را به سمت قبله قرار می دهند و مطمُِن می شوند كه سر بيمار با كف تماسی ندارد و سپس بابای زار از بيمار می خواهدبا قدرت هر چه تمام تر به سينه او مشت بكوبد اين عمل به خروج جن از بدن بيمار وادار می كند.

اگر چه شركت در مراسم آزاد است اما محدوديت ها و قيد وبندهايی دارد وقتی آخرين بخش مراسم اجرا می شود شركت كننده ها بايد كاملا ساكت باشند اگر كسی دهانش را باز كند ،حرفی بزند يا خميازه بكشد جن او را بيمار می كند محدوديت هايی در مورد پوشيدن كفش يا نوشيدن چای وجود دارد تخطی از اين مقررات و محدوديت ها تنبيه با ضربه های چوب خيزران به توسط بابای زار به همراه دارد.

برای هر نوع از باد ها كه وارد بدن فرد می شود تنها يك نوع مراسم بر گزار می شود.

سياهان تصورات خاصی در مورد منشا اين باد ها دارند كه همه ی اين تصورات در هاله ای از خرافه احاطه شده است.سياهان خليج فارس بستگی به شدت باد آن را طبقه بندی می كنند فردی كه به طور موفقيت آميز بر باد ها فايق ايد بابا يا مامای زار می نامند كه خود می تواند در خارج كردن باد از بدن بيمار تخصص داشته باشد.

مراسم اهل هوا به دليل معاشرت با ايرانيان و فرهنگ اسلامی و تجارت با شبه جزيره هند بسيار غنی شده است عناصر مذهب شيعه و اعمال صوفيانه در بين اين عده ديده می شود

انواع بادها

سياهان خليج فارس به 72 نوع باد اعتقاد دارند كه مهمترين آنها در ذيل می آيد :

باد زار :از اتيوپی سودان و مصر سر چشمه می گيرد و به خليج فارس می رسد . زنی در مصر به نام شيخه اين نوع را باد را از بدن بيمار خارج می كند طی مراسمی كه بسيار به اهل هوا نزديك است.

2)باد مشايخ باد بی آزار و از عدن و عربستان و خليج فارس سر چشمه می گيرد اين باد همان طور كه از نامش پيدا است باد مسلمان می نامند اين نوع باد با نذر و هديه از بدن بيمار خارج می شود .اين باد صيادان مرواريد و ناخدا ها را بيمار می كند .مراسم خارج كردن باد از بدن بيمار در چادر انجام نمی شود بلكه در زيارت گاهی كه قدمگاه ناميده ميشود بر گزار می شود در اينجا می توان به تاثير پذيری سياهان از فرهنگ شيعی پی برد زيرا شيعيان به امام زاده معتقدند. اهل هوا وقتی به سمت امام زاده حركت می كنند پرچم مخصوصی كه علم ناميده می شود حمل می كنند قدمگاه(امام زاده) شيخ البهار(شيخ البحار) نام دارد و در نزديكی دريا واقع شده است دليل اينكه باد مشايخ به گونه ای ديگر درمان می شود هنوز مشخص نيست از ويژگی های باد مشايخ ناپديد شدن صيادان و ناخداهاست.

3) باد جن اين باد به باد كفر معروف است و در ايران و مسقط به يك اندازه خطرناك محسوب می شوند .آن ها در بيشه زار های انجير هندی ،در كنار آب انبار های متروكه و چاه های آب در كمين فقيران هستند اين باد در طی مراسم خون می خواهد ولی درمواردی ريختن قطره ای خون در تشت پر از آب آنها را راضی می كند.

4) باد های ايرانی:اين باد ها بسيار بی آزارند اين باد ها بر اساس تصورات خرافی ايرانيان نام گذاری شده است. اهل هوا معتقد اند اين باد ها از سوی غول و پری هستند.

5) باد ليوا:از مسقط بر می خيزد و ضرری ندارد .در مراسم خروج باد ليوا از بدن بيمار 70 نفر همزمان می رقصند و صحنه هايی شاد و پر هياهويی را می آفرينند. انجام اين مراسم به دلايل سياسی ممنوع است.

آنچه در بالا آمد گوشه هايی از آداب و رسوم سياهان جنوب ايران به خصوص حاشيه نشينان خليج فارس می باشد.

اما در بين مردم تونگا در افريقا نيز آداب و رسوماتی ديده می شود كه بسيار به آيين سياهان خليج فارس نزديك است. صحبت از مراسم جن زدايی در بين مردم تونگا در اين مقاله نمی گنجد .اما برای درك هر چه بيشتر نزديكی آيين اين دو گروه می توان به شباهت های زير اشاره كرد:

هر دو گروه برای خروج جن از بدن بيمار مراسمی دارند

اهل هوا و مردم تونگا برای مداوای بيمار به نزد بابا يا مامای زار می روند.

هر دو گروه مراسم خود را در چادر بر گزار می كنند.

در هر دو مراسم بابای زار با جن صحبت می كند يا او را می ترساند تا از بدن بيمار خارج شود.

هر دو مراسم ممكن است دو هفته به طول انجامد.

در مراسم هر دو گروه خون وجود دارد.

در هر دو مراسم خون نوشيده می شود.

در مراسم هر دو گروه جن از بيمار تقاضا هايی می كند.

در هر دو مراسم خروج جن از بدن بيمار با نوشيدن خون همراه است.

شباهت های زيادی در موسيقی و رقص آنها وجود دارد.

نتيجه گيری

ازدواج اعراب و ايرانی ها با اهل هوا باعث اضافه شدن و تغييراتی در آداب و رسوم سياهان خليج فارس شده است .اعتقاد به خدا ،اعتقاد به شفاعت از سوی بابای زار اعتقاد به قدمگاه ،اعتقاد به نذر و به كار بردن علم بيشتر شبيه آداب و رسوم شيعيان به خصوص هنگام عزاداری است.

از اين پژوهش می توان نكات زير را استنباط كرد:

تشابه نزديك بين سياهان خليج فارس و سياهان قبيله تونگا-بانتا در افريقا از نظر آداب و رسوم ،نشان دهنده افريقايی بودن سياهان خليج فارس است.

به دليل معاشرتهای سياهان با شيعيان جنوب ايران اعتقادات بنيادی آنها تغيير يافته است.

منبع این مقاله : Hormozgani
http://www.hormozgani.net

+ نوشته شده در  جمعه 1389/07/16ساعت 1:12  توسط  محمد  |